Bert Komdeur pasfoto

nieuws

De criminele drugsindustrie: bedreiging voor onze rechtsstaat

19 december 2018

De kranten staan er vol van. Gedumpt drugsafval, ontmantelde drugslaboratoria. Het is geen ver van ons bed show. Integendeel, het komt heel dicht bij. Zoals in Nijmegen, van kilometers lange sporen van giftig drugsafval. Niet op een achteraf industrieterrein, maar midden in een gewone woonwijk. Een levensgevaarlijke situatie. Het moet toch niet gekker worden!

Drugsproductie  is een keiharde criminele industrie
Professor Pieter Tops schreef er met anderen een onthullend en tegelijk schokkend rapport over  met de naam  “Waar een klein land groot in kan zijn”. Uit dat rapport blijkt dat er in 2017  voor bijna 19 miljard aan XTC, mdma en andere troep is omgezet in ons land. En dat is dan nog een voorzichtige schatting. Ik weet nu hoe het bij u zit, maar ik heb weinig beeld bij zo’n enorm bedrag. Dus ik ben ter vergelijking even gaan kijken wat wij in Nederland jaarlijks aan justitie, veiligheid en defensie uitgeven. Dat is samen ruim 23 miljard. Dus al die uitgaven aan politie op straat, rechercheurs die moordzaken oplossen, een onafhankelijke rechtspraak, nieuw materieel voor defensie en een goed werkend leger, dat is ongeveer even veel als wat  criminelen omzetten met  deze praktijken. Nederland is het grootste exportland geworden. Wees er vooral niet trots op.

We hebben hier te maken met een keiharde criminele industrie, die een gif is niet alleen voor onze volksgezondheid, maar ook voor onze rechtsstaat en democratie. Als CDA-Gelderland leggen wij ons hier niet bij neer. Wij zijn zeker niet naïef, maar komen op voor onze inwoners, voor onze rechtstaat. Deze industrie veroorzaakt grote gevaren voor de volksgezondheid. Daarom dat wij in de Gelderse Staten bij voortduring pleiten voor ondersteuning en uitbreiding van de opsporing. Waar  nodig ,ondersteunen wij  als provincie met extra middelen de aanpak van politie, burgemeester en justitie.

Legalisering helpt niet en is een waar zwaktebod
Wat wij zeker niet gaan doen is toegeven aan het cynisme dat de strijd tegen synthetische drugs is verloren. Groen Links pleit er nu openlijk voor om de XTC/pillen en dergelijke te legaliseren en te reguleren. Zo houden we grip, is dan het mantra. De criminele industrie wordt er echt niet minder van, want die is vooral gericht op de meer dan succesvolle export Nu al zijn er artsen en politic, die pleiten voor legaliseren van de drugspillen, XTC etc. 

Voor het CDA is er bovenal nog een dieper liggende vraag. Moeten wij de  drugs als een gegeven beschouwen? Staan we er bij stil hoe schadelijk en verslavend die zijn?  Steeds vaker lees ik  berichten van auto-ongevallen met dodelijke afloop, waarbij de veroorzakende chauffeur onder invloed was van alcohol en/of pillen. Dat brengt mij  bij de vraag  wat voor samenleving willen wij zijn? Moet iedereen alles maar binnen handbereik hebben en kunnen nuttigen ongeacht de schadelijke gevolgen daarvan?. Het CDA zit daar echt anders in. En ja, dan worden wij wellicht moralistisch gevonden. Maar de ongeremde vrijheid van de één mag wat het CDA betreft nooit ten koste gaan van die van een ander. Drugs treffen vaak de zwaksten in de samenleving. Daar komen wij voor op. Criminelen gaan wij zeker niet belonen, maar bestraffen. De drugsindustrie is hier vooral ook groot omdat de pakkans  en de strafmaat hier lager zijn.

Samen trekken aan één touw, tegen de drugsproductie
Regulering is niet dus  de oplossing. Een harde en gecoördineerde aanpak van politie en justitie en bevoegd gezag wel. Daarin valt – gelet ook op zeer recente berichten in de pers – nog veel te verbeteren. Synthetische drugs zijn niet alleen een probleem van het zuiden en oosten van Nederland, maar een nationaal probleem met internationale consequenties voor de positie en het imago van Nederland.’ Landelijk moet de aanpak hogere prioriteit krijgen, maar ook op lokaal vlak is het nodig dat burgemeesters de handen ineenslaan en dat de Regionale Informatie- en Expertise Centra (RIEC’s) voldoende middelen krijgen. Daarbij kan en wil de provincie ook middelen ter ondersteuning beschikbaar stellen. Samen trekken aan één touw en aan het langste einde trekken! Dat is onze inzet en ambitie.

Bron: Bert Komdeur