dialoog

blog

Belemmeringen voor mannen?

12 september 2017

Dank Daisy Vliegenthart, voor je antwoord op mijn vraag tegen welke belemmeringen je aanloopt als vrouw in de politiek. Het zijn voor mij herkenbare situaties. En het klopt dat het voor mannen makkelijker aanvaard wordt dat ze veel tijd besteden aan hun werk of andere verplichtingen dan het gezin. In de Nederlandse samenleving is dat nog steeds het geval. Het zou interessant zijn om te kijken of dit in de hele westerse wereld het geval is. Nederland neemt daarin namelijk toch nog een unieke positie in, doordat betaalde arbeid door vrouwen in Nederland veel later op gang is gekomen dan in veel van de ons omringende landen. Daar komt bij dat Nederland wereldkampioen deeltijdarbeid is. Ook dat maakt onze situatie anders.

 

Maar op je vraag of wij als mannen ook nog specifieke belemmeringen hebben, dan moet ik die vraag bevestigend beantwoorden. In sommige beroepen is het niet – meer – aanvaardbaar dat mannen dat vak uitoefenen. Het bekendste voorbeeld is de kinderopvang, maar ik kom ook weinig mannen die een secretariële functie uitoefenen. In het primair onderwijs zijn de enige mannen te vinden in de functie van directeur of als conciërge. Een manlijke onderwijzer kom je bijna niet meer tegen.
De samenleving verwacht ook iets anders van mannen dan van vrouwen. Een huisman wordt meewarig aangekeken. Een man moet carrière maken, stoer zijn, mag niet huilen en zo zijn er nog wel meer clichés. Het effect van deze verwachtingen mag niet onderschat worden. De druk op mannen is groot, soms te groot. Niet voor niets dat SIRE daar aandacht voor vroeg in één van hun campagnes.

 

Kortom: op je vraag of er belemmeringen voor mannen zijn, kan ik makkelijk bevestigend antwoorden. Maar het zijn andere belemmeringen. In beide gevallen heeft het te maken met de druk die vanuit de samenleving op mannen of vrouwen wordt gelegd. De vraag is of deze verwachtingen en belemmeringen veranderd kunnen en moeten worden. Ze maken namelijk deel uit van onze cultuur en daarmee ook van de identiteit van onze samenleving.

 

Als ik bovenstaande zin nog eens herlees, dan lijkt het er op alsof ik mij dan maar neerleg bij de huidige situatie, namelijk dat mannen en vrouwen ieder hun eigen specifieke rol in de samenleving hebben. Mannen meer in de harde kant van de economie, vrouwen meer in het verzorgende deel. Dat is niet het geval. Integendeel. Maar ik vind het niet makkelijk om concrete oplossingen aan te dragen voor dit probleem. Heb jij suggesties?

 

Auteur: Jan Jacob van Dijk