foto_bericht_Daisy

blog

Worden we niet allemaal belemmerd?

1 augustus 2017

 

 

Worden we niet allemaal belemmerd?

 

Er zijn nog vele zichtbare en onzichtbare belemmeringen die vrouwen dagelijks meemaken en die er voor zorgen dat er van een echte gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen nog geen sprake is. Ik zou als voorbeeld praktische zaken kunnen noemen zoals de tijden van bijeenkomsten en vergaderingen, onderwerpen en vorm. Maar dat zijn symptomen. Volgens mij gaat het om een diepere maatschappelijke kwestie.

 

Daarom is de vraag die jij mij stelt @JanJacob ook niet zo eenvoudig te beantwoorden. Je geeft zelf al aan dat de maatschappij van vrouwen iets anders verwacht dan van mannen. Deze week ging het in het nieuws over de NS en genderneutraliteit bij omroepberichten en over de SIRE campagne over jongens weer jongensdingen laten doen. Als jongens achter met een speelgoedstrijkijzer spelen vinden we dat raar, als meisjes dat doen is het normaal. Ook worden reacties bij mannen en vrouwen verschillend bestempeld. Wat bij een man stoer gevonden wordt kan bij een vrouw als arrogant worden gezien. Ons gedrag wordt deels beoordeeld op basis van ons geslacht.

 

Hoe vaak wordt aan jou gevraagd hoe je het allemaal thuis en met je kinderen hebt geregeld? Sinds ik politiek actief ben wordt die vraag mij bijna dagelijks gesteld. En ik vind het een vervelende vraag! Alsof ik me moet verdedigen voor mijn keuzes. Een deel van de vragenstellers is oprecht geïnteresseerd hoe ik toch al die ballen (werk, politiek, gezin) in de lucht kan houden. En als ik vertel dat mijn man daarin een belangrijke rol speelt dan zie ik dat mensen daar bewondering voor hebben. Maar er is ook een deel die eigenlijk vanzelfsprekend vindt dat het de primaire rol van de vrouw is om de kinderen op te voeden en het huishouden te doen. En alhoewel het me maar zelden recht in het gezicht wordt gezegd, keuren zij af wat ik doe.

 

Doordat deze vraag mij vaak gesteld wordt, concludeer ik voorzichtig dat ik iets doe wat anders is dan de meeste vrouwen doen. Zou dat niet de grootste belemmering kunnen zijn? Als we iets doen dat afwijkt van de verwachting in de samenleving, dan moeten we dat uitleggen en ons daar voor verdedigen. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor mannen die in de kinderopvang werken, hoogopgeleide vrouwen die kiezen voor fulltime moederschap, mannen die kiezen voor fulltime vaderschap en mensen die niet als man of vrouw willen worden aangesproken.

 

Deze belemmeringen zijn dus zeker niet voorbehouden aan vrouwen, maar komen ook bij mannen voor. Kom jij als man ook belemmeringen tegen? En hoe kunnen we nu stappen zetten om deze maatschappelijke belemmeringen weg te nemen?

 

Auteur: Statenlid Daisy Vliegenthart-Goedhart